लेखक: आशीष तिवारी3 मिनिटांपूर्वी
- कॉपी लिंक
‘वेलकम टू द जंगल’मध्ये मोठ्या स्टारकास्टसोबत काम करण्याचा अनुभव कलाकारांसाठी केवळ शूटिंगपुरता मर्यादित राहिला नाही. दिशा पाटनीने याला शिकण्याची आणि समजून घेण्याची संधी म्हटले, तर अर्शद वारसीच्या मते सेटवरील वातावरण इतके सहज होते की कामाचा ताण जाणवलाच नाही. दैनिक भास्करशी बोलताना दोन्ही कलाकारांनी सांगितले की, या चित्रपटाची सर्वात मोठी ताकद म्हणजे कलाकारांमधील समन्वय आणि एकत्र घालवलेला वेळ.
दिशा पाटनीने शूटिंगचा अनुभव शेअर करताना सांगितले की, इतक्या मोठ्या कलाकारांसोबत काम केले, पण सेटवर कधीच अंतर जाणवले नाही.
प्रश्न: दिशा, इतक्या अनुभवी कलाकारांसोबत काम करणे तुमच्यासाठी किती वेगळा अनुभव होता?
उत्तर/दिशा पाटनी: सुरुवातीला जबाबदारी नक्कीच जाणवते कारण इतक्या अनुभवी लोकांसोबत काम करत असतो, पण इथे असं वातावरण होतं की कुणीही दबाव जाणवू दिला नाही. आनंद यासाठी होता कारण दररोज काहीतरी नवीन शिकायला मिळत होतं.
प्रश्न: सर्वात मोठी शिकवण काय होती?
उत्तर/दिशा पाटनी: मी शिकलेली सर्वात मोठी गोष्ट ही होती की अनुभव आल्यानंतरही लोक कामाला हलक्यात घेत नाहीत. इतकी वर्षे काम केल्यानंतरही लोक तयारी आणि मेहनतीने येतात, पण वातावरण हलके ठेवतात. हाच समतोल सर्वात महत्त्वाचा वाटला.
प्रश्न: सेटवर कोणत्या गोष्टीने सर्वात जास्त प्रभावित केले?
उत्तर/दिशा पाटनी: सर्वांचे एकमेकांसोबतचे वर्तन. इतके मोठे कलाकार होते पण कोणतीही दरी जाणवली नाही. सर्वजण एकत्र बसायचे, जेवण करायचे आणि गप्पा मारायचे. मला वाटते की हीच बॉन्डिंग चित्रपटातही दिसेल.
प्रश्न: इतक्या कलाकारांमध्ये स्वतःला सिद्ध करण्याचा दबाव कधी जाणवला का?
उत्तर/दिशा पाटनी: मला तसे वाटले नाही. येथील वातावरण खूप सहज होते. प्रत्येकजण एकमेकांना चांगले काम करण्यास मदत करत होता, त्यामुळे कोणत्याही प्रकारची स्पर्धा जाणवली नाही.
उत्तर/अर्शद वारसी: येथे कोणीही कोणाला मागे टाकण्यासाठी आले नव्हते. सर्वांचे लक्ष फक्त चित्रपट चांगला व्हावा आणि लोकांनी मनोरंजन करावे यावर होते.
प्रश्न: अर्शद, इतक्या विनोदी कलाकारांसोबत काम करण्याचा अनुभव कसा होता?
उत्तर/अर्शद वारसी: जर तुम्ही संपूर्ण टीम पाहिली तर प्रत्येकाची विनोदबुद्धी अप्रतिम आहे. एकटा माणूस वातावरण तयार करत नव्हता, प्रत्येकजण काहीतरी भर घालत होता. माझ्यासाठी तर हे काम असल्यासारखं वाटलंच नाही.
अर्शद वारसी म्हणाले की ऑफ कॅमेरा बॉन्डिंग ही चित्रपटाची खरी ताकद होती.
प्रश्न: तुम्ही म्हणाला होता की शूटिंग कामासारखी वाटत नव्हती, असं का?
उत्तर/अर्शद वारसी: मी मस्करीत म्हणायचो की मी सुट्टीवर आलो आहे. मला शूटिंगची वाट पाहावी लागत नव्हती, मला सेटवर जाऊन लोकांना भेटण्याची उत्सुकता होती. ऑफ कॅमेराही तितकीच मजा असायची.
प्रश्न: कधी असं वाटलं का की शूटिंगपेक्षा हे एकत्र वेळ घालवण्यासारखं झालं आहे?
उत्तर/अर्शद वारसी: होय, कारण इथे फक्त कॅमेरा चालू झाल्यावर लोक अभिनय करत नव्हते. आम्ही बसून गप्पा मारत होतो, हसत होतो आणि मग अचानक कोणीतरी म्हणायचं की शॉट तयार आहे. एवढ्या लोकांसोबत काम करण्याची संधी रोज मिळत नाही.
प्रश्न: चित्रपटाशी संबंधित सर्वात खास आठवण काय राहील?
उत्तर/दिशा पाटनी: माझ्यासाठी सर्वात चांगली आठवण हीच राहील की इतक्या लांब वेळेपर्यंत सगळ्यांसोबत वेळ घालवण्याची संधी मिळाली. शूट संपल्यानंतर तीच गोष्ट सर्वात जास्त आठवते.
उत्तर/अर्शद वारसी: मला वाटतं की सर्वात जास्त आम्ही एकमेकांना मिस करू. एवढ्या मोठ्या टीमसोबत इतका वेळ घालवणे खूप कमी वेळा घडते आणि हीच या चित्रपटाची सर्वात मोठी आठवण राहील.
