कमिटमेंटने नाही, चुकीच्या नात्यांना घाबरा:पद्मकुमार, सिद्धार्थ मेनन, विधात्री बंदी यांनी थेरपी, सन्मान आणि बदलत्या नात्यांवर मांडले मत

‘नातेसंबंध जपण्यापेक्षा त्यांना समजून घेणे अधिक महत्त्वाचे आहे’ – हीच विचारसरणी ‘मॅक्स, मिन अँड म्याऊझाकी’ या चित्रपटाच्या कथेच्या केंद्रस्थानी आहे. हा चित्रपट प्रेम आणि विरहाबरोबरच मानसिक आरोग्य, एकाकीपणा, नात्यांमधील संवाद, वचनबद्धता आणि स्वतःशी जोडले जाणे यांसारख्या विषयांवर भाष्य करतो. दिग्दर्शक पद्मकुमार नरसिम्हामूर्ती, अभिनेता सिद्धार्थ मेनन आणि अभिनेत्री विधात्री बंदी यांनी दैनिक दिव्य मराठीशी संवाद साधताना चित्रपट, नात्यांमधील आव्हाने, थेरपी आणि नकाराच्या (रिजेक्शन) दरम्यान मानसिक संतुलनावर चर्चा केली. प्रश्न: तुमचा चित्रपट नात्यांमधील भावनिक चढ-उतार आणि एकाकीपणा संवेदनशीलपणे दाखवतो. या कथेपर्यंत पोहोचण्याचा प्रवास कसा होता? उत्तर (पद्मकुमार): या चित्रपटाची सर्वात मोठी खासियत ही होती की मला कथा सांगण्याचे पूर्ण स्वातंत्र्य मिळाले. निर्मात्याने कोणताही दबाव आणला नाही. मी जशी कथा सांगू इच्छितो, तशीच ती पडद्यावर आणावी यावर त्यांनी विश्वास ठेवला. कदाचित याच कारणामुळे चित्रपट आपल्या मूळ भावनेसह प्रेक्षकांपर्यंत पोहोचू शकला. प्रश्न: आज बहुतेक चित्रपट ट्रेंड लक्षात घेऊन बनवले जातात, तेव्हा तुम्ही वेगळा मार्ग का निवडला? उत्तर (पद्मकुमार): जाहिरात क्षेत्रात दीर्घकाळ काम केल्यानंतर मला जाणवले की, चित्रपट केवळ मनोरंजनाचे माध्यम नसावा. मला अशा कथा सांगायच्या आहेत, ज्या पाहिल्यानंतर लोकांच्या मनात काहीतरी मागे सोडून जातील. माझ्यासाठी चित्रपटाचा प्रभाव त्याच्या कमाईपेक्षा जास्त महत्त्वाचा आहे. प्रश्न: या कथेने तुम्हाला कलाकार म्हणून सर्वात जास्त कोणत्या गोष्टीने प्रभावित केले? उत्तर (सिद्धार्थ): मी संपूर्ण स्क्रिप्ट ऐकली, तेव्हा मला वाटले की हा फक्त एक चित्रपट नाही, तर एक अनुभव आहे. कथा ऐकता ऐकताच मला जाणवले की ही माणसाला आतून अधिक चांगले बनण्यासाठी प्रेरित करते. चांगल्या कथा नेहमी माणसासोबत दीर्घकाळ राहतात. प्रश्न: तुम्हाला या चित्रपटाशी जोडण्याचा निर्णय कोणत्या गोष्टीने घेतला? उत्तर (विधात्री): भूमिकेची छोटीशी ओळख वाचताच मी ठरवले होते की, संधी मिळाली तर हा चित्रपट नक्की करेन. नंतर संपूर्ण कथा ऐकताना मी भावूक झाले. मला वाटले की हा चित्रपट लोकांना त्यांच्या नात्यांबद्दल आणि स्वतःबद्दल विचार करण्यास प्रवृत्त करेल. प्रश्न: तुमच्या मते नाती तुटण्याचे सर्वात मोठे कारण काय असते? उत्तर (सिद्धार्थ): माझ्या मते, नाते संपणे चुकीचे नाही, तर तुम्ही त्यातून कसे बाहेर पडता हे महत्त्वाचे आहे. नात्यात दोन्ही व्यक्तींची वाढ तितकीच महत्त्वाची आहे, जितके एकत्र राहणे. गरज पडल्यास संवाद साधा, थेरपी घ्या आणि वेगळे व्हावे लागल्यास आदराने वेगळे व्हा. प्रश्न: आज ‘सिच्युएशनशिप’ आणि ‘बेंचिंग’ यांसारखे शब्द सामान्य झाले आहेत. नवीन पिढी वचनबद्धतेपासून दूर पळते का? उत्तर (विधात्री): मला तसे वाटत नाही. आजचे तरुण आधी स्वतःला समजून घेऊ इच्छितात. जेव्हा त्यांना स्वतःबद्दल स्पष्टता मिळते, तेव्हा ते नात्यांमध्ये अधिक प्रामाणिकपणे येतात. जर नाते योग्य वाटले, तर वचनबद्धता स्वीकारण्यास कोणतीही भीती नसावी. प्रश्न: तुम्हालाही असे वाटते का की आजचे तरुण नात्यांपासून दूर पळत आहेत? उत्तर (सिद्धार्थ): मुळीच नाही. मी कमी वयात लग्न करणारे आणि दीर्घकाळच्या नात्यांनंतर वेगळे होणारेही पाहिले आहेत. एका अनुभवाच्या आधारावर संपूर्ण पिढीला ठरवता (जज करता) येत नाही. महत्वाचे हे आहे की नाते संपल्यानंतरही आदर कायम राहावा. प्रश्न: परदेशात चित्रपट दाखवताना तुमच्यासाठी कोणती प्रतिक्रिया सर्वात अविस्मरणीय ठरली? उत्तर (पद्मकुमार): अनेक लोकांनी सांगितले की हा त्या निवडक भारतीय चित्रपटांपैकी एक आहे, ज्यात पुरुष पात्रे त्यांच्या भावना दडपून ठेवत नाहीत. ते संवेदनशील आहेत आणि आपली कमजोरी स्वीकारायला घाबरत नाहीत. ही प्रतिक्रिया माझ्यासाठी खूप खास होती. प्रश्न: या विचारामागे तुमचा कोणताही वैयक्तिक अनुभव होता का? उत्तर (पद्मकुमार): काही काळापूर्वी मी माझ्या एका खूप जवळच्या मित्राला गमावले. बाहेरून तो नेहमी आनंदी दिसायचा, पण आत किती वेदना होत्या, याची कोणालाच कल्पना नव्हती. तेव्हा मला जाणवले की पुरुषांनीही आपल्या भावना मोकळेपणाने व्यक्त केल्या पाहिजेत. प्रश्न: आजच्या काळात संवेदनशील कथा किती महत्त्वाच्या आहेत? उत्तर (पद्मकुमार): जगात द्वेष आणि हिंसा वाढत आहे. अशा काळात चित्रपटांची जबाबदारी केवळ मनोरंजनापुरती मर्यादित राहू नये. कथा लोकांना माणुसकी, करुणा आणि एकमेकांबद्दल संवेदनशील असण्याची आठवण करून देऊ शकतात. प्रश्न: कठीण परिस्थितीतून बाहेर पडण्यासाठी जवळच्या लोकांची साथ किती महत्त्वाची असते? उत्तर (पद्मकुमार): एक मजबूत आधार प्रणाली (सपोर्ट सिस्टम) खूप महत्त्वाची आहे. असे लोक असावेत ज्यांच्याशी तुम्ही मोकळेपणाने बोलू शकता. त्याचबरोबर जीवनाला सकारात्मक दृष्टिकोनातून स्वीकारणे देखील महत्त्वाचे आहे. चांगली नाती हीच माणसाची सर्वात मोठी ताकद असतात. प्रश्न: सतत मिळणाऱ्या रिजेक्शनमध्ये मानसिक संतुलन कसे राखता? उत्तर (विधात्री): या इंडस्ट्रीमध्ये रिजेक्शन रोजचा भाग आहे. अशा परिस्थितीत कुटुंब आणि मित्रांची साथ खूप महत्त्वाची ठरते. वेळेनुसार मी शिकले आहे की, प्रत्येकाला आपल्या आयुष्यात स्थान देणे आवश्यक नसते. आपल्या मानसिक शांततेचे रक्षण करणे देखील तितकेच महत्त्वाचे आहे. प्रश्न: तुम्ही कधी व्यावसायिक मदत म्हणजे थेरपी घेतली आहे का? उत्तर (सिद्धार्थ): होय, मी थेरपी घेतली आहे आणि त्याचा फायदाही मला जाणवला आहे. मानसिक आरोग्याची काळजी घेणे शारीरिक आरोग्याइतकेच महत्त्वाचे आहे. प्रश्न: प्रेक्षकांसाठी तुमचा अंतिम संदेश काय आहे? उत्तर (पद्मकुमार): आमचा प्रयत्न केवळ एक चित्रपट बनवण्याचा नव्हता, तर अशी कथा सांगण्याचा होता जी लोकांच्या हृदयापर्यंत पोहोचेल आणि त्यांना थोडे चांगले माणूस बनण्याची प्रेरणा देईल.



Source link