10 मिनिटांपूर्वी
- कॉपी लिंक
‘वेलकम टू द जंगल’ या चित्रपटाची चर्चा आतापर्यंत त्याच्या मोठ्या स्टारकास्ट आणि स्केलमुळे होत होती, पण चित्रपटाशी संबंधित लोकांसाठी त्याची सर्वात खास गोष्ट काहीतरी वेगळीच होती.
दिग्दर्शक अहमद खान आणि अभिनेता आफताब शिवदासानी यांनी दैनिक दिव्य मराठीॉशी बोलताना सांगितले की, शूटिंगच्या प्रदिर्घ शेड्यूलमुळे चित्रपटाचा सेट फक्त कामाची जागा राहिला नाही, तर ती एक अशी जागा बनली जिथे कलाकारांनी एकत्र वेळ घालवला, जुनी केमिस्ट्री पुन्हा अनुभवली आणि अनेक नवीन आठवणी तयार केल्या.
दोघांनी सांगितले की, अनेकदा शूट संपल्यानंतरही लोक सेटवर थांबून राहत होते, कारण तिथले वातावरण एखाद्या चित्रपटापेक्षा जास्त एका मोठ्या मेळाव्यासारखे वाटू लागले होते.
अहमद खान म्हणाले की एवढ्या मोठ्या टीमला सांभाळणे आव्हान नव्हते, तर एकत्र असलेल्या ऊर्जेला अविस्मरणीय बनवणे होते.
प्रश्न: या चित्रपटाच्या सेट इतर चित्रपटांपेक्षा वेगळे का होता?
उत्तर/अहमद खान:सामान्यतः लोक चित्रपटाच्या सेटवर येतात, आपले काम करतात आणि निघून जातात. येथे तसे नव्हते. येथे लोकांना सेटवर राहण्यात मजा येत होती. अनेकदा ज्या कलाकारांचे शूट नसायचे, तेही उपस्थित राहायचे कारण त्यांना वाटायचे की काहीतरी मजेदार सीन चुकू नये. हळूहळू असे वातावरण निर्माण झाले जिथे कामासोबत मैत्री आणि आपुलकीही जोडली गेली.
प्रश्न: एवढ्या कलाकारांमध्ये वातावरण कसे राहिले?
उत्तर/अहमद खान: इतके लोक एकत्र काम करतात, तेव्हा प्रत्येकाची स्वतःची ऊर्जा असते. कुणी खूप तयारी करून येतो, तर कुणी ऐनवेळी गोष्टी बदलतो. मला वाटले की जर प्रत्येकाला थोडे मोकळेपणाने वागू दिले, तर चांगल्या गोष्टी समोर येतील. माझे काम फक्त त्या ऊर्जेला योग्य दिशा देणे हे होते.
प्रश्न: कधी असे वाटले का की लोक शूटपेक्षा जास्त एकमेकांसाठी येत आहेत?
उत्तर/अहमद खान:होय, अनेकदा. पण मला वाटते की तीच या चित्रपटाची सर्वात चांगली गोष्ट होती. लोक काम करून जात नव्हते, ते वेळही एकत्र घालवत होते. अनेक लोकांनी सांगितले की त्यांना असे वाटत होते की जणू कॉलेजचे दिवस परत आले आहेत.
प्रश्न: कॉमेडीमध्ये इम्प्रोवायझेशन किती उपयोगी पडले?
उत्तर/अहमद खान:खूप जास्त. अनेकदा सीन स्क्रिप्टनुसार सुरू व्हायचा, पण कलाकारांमुळे त्याचे स्वरूप बदलून जायचे. कॉमेडीमध्ये हीच मजा असते की तुम्ही थोडी मोकळीक दिली तर अनेक चांगल्या गोष्टी समोर येतात.
आफताब शिवदासानी म्हणाला की, शूटिंग आपल्या जागी होती, पण सर्वांसोबत घालवलेला वेळ सर्वात अविस्मरणीय होता.
प्रश्न: आफताब, इतक्या वर्षांनंतर या टीमसोबत परत येणं कसं वाटलं?
उत्तर/आफताब शिवदासानी:खूप चांगले वाटलं. इतकी वर्षं निघून गेली असं वाटलंच नाही. काही नाती अशी असतात जिथे पुन्हा नव्याने सुरुवात करावी लागत नाही. जिथे सोडलं होतं, तिथूनच पुन्हा बोलणं सुरू होतं.
प्रश्न: शूटिंगमध्ये सर्वात अविस्मरणीय गोष्ट कोणती होती?
उत्तर/आफताब शिवदासानी:मी मस्करीत म्हणायचो की मला शूटपेक्षा जास्त लंचची वाट बघायला आवडायची. पण त्यात सत्यही होतं. लंच टाइम तो वेळ होता जेव्हा सगळे लोक एकत्र बसायचे, गप्पा मारायचे, हसायचे. अनेक आठवणी तिथेच बनल्या.
प्रश्न: हा संपूर्ण प्रवासाला एका ओळीत सांगायचे असेल, तर काय म्हणाल?
उत्तर/अहमद खान:अनेकदा असे वाटायचे की आम्ही चित्रपट नाही, तर आठवणी बनवत आहोत. इतक्या प्रदिर्घ काळासाठी एकत्र राहिल्यानंतर सर्वांमध्ये एक वेगळेच नाते निर्माण झाले होते.
प्रश्न: या चित्रपटाची सर्वात मोठी आठवण काय राहील?
उत्तर/आफताब शिवदासानी:माझ्यासाठी हेच की, इतक्या वर्षांनंतरही लोकांमध्ये तोच आपलेपणा टिकून राहिला. चित्रपट संपतात, पण काही लोक आणि काही क्षण सोबत राहतात. हीच गोष्ट सर्वात जास्त आठवेल.
