‘मिर्झापूर: द मूव्ही’ या चित्रपटात सोनल चौहानने मुमताज बीवीची भूमिका साकारून प्रेक्षकांचे लक्ष वेधून घेतले आहे. तिची भूमिका जरी कमी स्क्रीन टाइममध्ये दिसली असली, तरी मुमताज आणि बब्बनची लव्ह स्टोरी प्रेक्षकांना खूप पसंत पडत आहे. सोशल मीडियावर तिच्या व्यक्तिरेखेबाबत मीम्स आणि चर्चाही होत आहेत. सोनलने दैनिक भास्करशी संवाद साधताना सांगितले की, ती मुमताजच्या भूमिकेपर्यंत कशी पोहोचली, टेंटच्या बाहेर येण्याच्या प्रश्नावर तिचे काय मत आहे, रवी किशनसोबत काम करण्याचा अनुभव कसा होता आणि ‘जन्नत’नंतर तिच्या कारकिर्दीत मोठा खंड का पडला. तिने अमिताभ बच्चनसोबत काम करण्याचा अनुभव आणि आपल्या ड्रीम रोलबद्दलही संवाद साधला. प्रश्न: चित्रपटातील तुमची व्यक्तिरेखा मुमताज बीवीची बरीच चर्चा होत आहे. सोशल मीडियावर लोक विचारत आहेत की तुम्ही टेंटच्या बाहेर का आलात? उत्तर: लोक मला हा प्रश्न इतक्या मोठ्या प्रमाणात विचारतील, अशी मला अपेक्षा नव्हती. सोशल मीडियावर लोक डीएम आणि फोन करून विचारत आहेत की मी तंबूतून बाहेर का आले. मला वाटते, याचे योग्य उत्तर असे आहे की मी प्रेमासाठी बाहेर आले आणि त्याच प्रेमासाठी लढत होते. पुढे कथा विकसित झाली तर मुमताज बब्बनच्या मृत्यूचा बदला घेऊ शकते. चित्रपटातही आम्ही एकमेकांना सांगितले होते की, आम्ही एकमेकांची जबाबदारी आहोत. प्रश्न: मुमताजच्या भूमिकेसाठी तुमची निवड कशी झाली? उत्तर: मला वाटतं की मिर्झापूर माझ्यासाठी डेस्टिनी होती. मी दिग्दर्शक गुरमीत सिंग यांना दुसऱ्या एका कामाच्या निमित्ताने भेटले होते. त्या वेळी चित्रपटाची कास्टिंग जवळजवळ पूर्ण झाली होती. सुमारे १० मिनिटांनंतर त्यांनी सांगितले की कदाचित अजून एक कास्टिंग बाकी आहे आणि त्यांना वाटले की मी मुमताजची भूमिका साकारू शकते. मला वाटतं की मी योग्य वेळी योग्य ठिकाणी पोहोचले होते. प्रश्न: मुमताजची भूमिका साकारण्यासाठी तुम्ही काय तयारी केली? उत्तर: आम्ही ठरवलं होतं की मुमताजला अतिशय सौम्य ठेवायचं. मिर्झापूरची दुनिया हिंसा, सत्ता आणि मॅनिप्युलेशनने भरलेली आहे, त्यामुळे त्या दुनियेत मुमताज विरोधाभास होती. माझ्याकडे स्क्रीन टाइम आणि संवाद फारसे नव्हते, त्यामुळे कमी वेळातही प्रेक्षकांचा या व्यक्तिरेखेशी संबंध निर्माण व्हावा, यासाठी मी प्रयत्न केला. दोन संवादांच्या दरम्यान ती काहीही न बोलता खूप काही सांगते. प्रेक्षकांनी त्या छोट्या-छोट्या गोष्टी समजून घेतल्या, याचा मला आनंद आहे. प्रश्न: जैसलमेरच्या वाळवंटात ‘घूम घूम’ गाण्याचं चित्रीकरण करणं किती आव्हानात्मक होतं? उत्तर: ते चित्रीकरण डिसेंबरच्या थंडीच्या रात्री झाले होते. रात्री साधारण २ वाजल्यानंतर तापमान खूपच घसरायचे आणि माझ्या वेशभूषेत उबदार कपडे घालण्याची मुभा नव्हती. हे आव्हानात्मक होते, पण आता ती एक चांगली आठवण बनली आहे. सर्वांत महत्त्वाचे म्हणजे प्रेक्षकांना हे गाणे आवडले. प्रश्न: राजस्थानमध्ये चित्रीकरणादरम्यान साप-विंचवांची भीती वाटली नाही? उत्तर: नाही, मला तर साप खूप आवडतात. चित्रपटात दिसलेला विंचू नकली होता. मी स्वतः राजपूत आहे आणि आमची मुळे राजस्थानशी जोडलेली आहेत. त्यामुळे राजस्थानला गेल्यावर असे वाटते की आपण घरीच आलो आहोत. प्रश्न: तुम्ही राजघराण्यातील आहात. चित्रपटसृष्टीत प्रवेश केल्यावर कुटुंबीयांनी विरोध केला नाही? उत्तर: खूप ओरडा बसला होता. मी फिल्म इंडस्ट्रीत येऊ शकते, असा आम्ही कधी विचारही केला नव्हता. मी खूप कंझर्व्हेटिव्ह कुटुंबातून आले आहे. माझे संगोपन अशा पद्धतीने झाले होते की घराबाहेर जाण्याचीही सहज परवानगी मिळत नसे. आज मी मुंबईत एकटी राहते. माझे आयुष्य असे असेल, याचा मी स्वप्नातही विचार केला नव्हता. त्यामुळे माझा नियतीवर खूप विश्वास आहे. काही गोष्टी कदाचित आधीच लिहिलेल्या असतात. आता मी अनेक गोष्टी देवाच्या हाती सोपवून पुढे जाते. प्रश्न: जन्नतनंतर तुमच्या कारकिर्दीत मोठा खंड का पडला? उत्तर: चित्रपट आले होते, पण कदाचित लोकांना वाटते तितके नाही. मी ‘जन्नत’ चित्रपटात अगदी लहान वयात काम केले होते आणि त्या वेळी इंडस्ट्रीमध्ये माझे कोणतेही संपर्क नव्हते. कामासाठी लोकांना भेटावे लागते, हेही मला माहीत नव्हते. मला वाटायचे की ‘जन्नत’ आला आहे, तसेच कामही मिळत राहील. पण काळ पुढे सरकत गेला आणि मला करायचे होते तसे काम मिळाले नाही. ‘जन्नत’नंतर लोक मला जोया म्हणू लागले आणि आजही अनेक जण मला जोया म्हणतात. आता लोक मला मुमताज बीवी असेही संबोधत आहेत. एखाद्या कलाकारासाठी यापेक्षा मोठे यश काय असू शकते, की लोक तुमचे नाव विसरून तुम्हाला तुमच्या व्यक्तिरेखेच्या नावाने हाक मारू लागतात. प्रश्न: तुम्ही दक्षिणेतील चित्रपटांमध्येही काम केले आहे. तिथला अनुभव कसा राहिला? उत्तर: दक्षिणेतला माझा अनुभव खूप चांगला राहिला. मी मोठ्या आणि अनुभवी कलाकारांसोबत काम केले आणि त्यांच्याकडून खूप काही शिकले. तिथे आपल्या प्रेक्षकांना खूप महत्त्व दिले जाते आणि शिस्तीने काम केले जाते. मला पुढे चांगल्या संधी मिळाल्या तर मला नक्कीच काम करायला आवडेल. प्रश्न: ‘बुड्ढा होगा तेरा बाप’ या चित्रपटाचा दक्षिणेतील चित्रपटसृष्टीशी संबंध कसा जुळला? उत्तर: ‘जन्नत’नंतर मी एका दक्षिण भारतीय चित्रपटात काम केले होते. त्यानंतर ‘बुड्ढा होगा तेरा बाप’चे दिग्दर्शक पुरी जगन्नाथ सर यांच्यासोबत काम करण्याची संधी मिळाली. ते दक्षिणेतील खूप मोठे दिग्दर्शक आहेत. तिथूनच हा सिलसिला पुढे सुरू राहिला. प्रश्न: अमिताभ बच्चन यांच्यासोबत काम करण्याचा अनुभव कसा होता? उत्तर: माझ्या दुसऱ्याच हिंदी चित्रपटात अमिताभ बच्चनजी यांच्यासोबत काम करण्याची संधी मिळाली. त्यांच्यासोबत एकाच फ्रेममध्ये दिसणे हीसुद्धा खूप मोठी गोष्ट आहे. त्यांच्यासमोर बसूनही तुम्ही खूप काही शिकू शकता—नम्रता, शिस्त, समर्पण आणि आवड. अभिनयाव्यतिरिक्त लोकांशी कशा प्रकारे वागावे आणि प्रत्येकाला समान आदर द्यावा, हेही मी त्यांच्याकडून शिकले. प्रश्न: ‘बुड्ढा होगा तेरा बाप’च्या सेटवरील एखादा खास किस्सा आठवतो का? उत्तर: बच्चन साहेबांची ऊर्जा पाहून आम्ही थकून जायचो, पण ते कधीच थकत नसत. ते सतत काम करत असत, हे मी स्वतः पाहिले आहे. माझ्या शॉटसाठी किती वेळ आहे, असे त्यांनी कधीही विचारले नाही. ते प्रत्येक कलाकाराला तितकाच आदर आणि सन्मान देतात. मला वाटते की त्यांच्या अप्रतिम अभिनयासोबतच एक माणूस म्हणून असणे, हीदेखील त्यांची खासियत आहे. प्रश्न: ‘मिर्झापूर’ चित्रपटानंतर आता कोणत्या प्रकारच्या ऑफर्स मिळत आहेत? उत्तर: ऑफर्स येत आहेत. आता मला आशा आहे की प्रेक्षक मला ज्या प्रकारच्या भूमिकांमध्ये पाहू इच्छितात, त्याच प्रकारच्या भूमिका मला ऑफर केल्या जातील. मला वेगवेगळ्या प्रकारच्या भूमिका करायच्या आहेत, जेणेकरून मी एकाच प्रकारच्या भूमिकेत अडकून पडू नये आणि स्वतःला विविध भूमिकांमध्ये सिद्ध करू शकेन. प्रश्न: तुमची अशी कोणती ड्रीम भूमिका आहे, जी तुम्हाला आयुष्यात नक्कीच करायची आहे? उत्तर: कदाचित माझी ड्रीम भूमिका मला पहिल्याच चित्रपटात मिळाली होती. मला प्रेमकथा खूप आवडतात आणि माझा प्रेमावर खूप विश्वास आहे. माझा आवडता चित्रपट ‘दिलवाले दुल्हनिया ले जाएंगे’ होता. मला खरंच वाटायचं की एक राज येईल आणि त्याच पद्धतीने माझ्यावर प्रेम करेल. कदाचित मी ते मनापासून इच्छा करून आकर्षित केलं आणि ‘जन्नत’देखील एक कल्ट प्रेमकथा बनली. पण आम्ही कलाकार थोडे लोभी असतो. त्यामुळे मला पुन्हा अशी प्रेमकथा करायला आवडेल, जी खूप आयकॉनिक असेल आणि लोकांना दीर्घकाळ लक्षात राहील. प्रश्न: इतक्या दीर्घकाळापर्यंत प्रेक्षकांनी तुम्हाला लक्षात ठेवलं. याचं सर्वात मोठं श्रेय तुम्ही कोणाला द्याल? उत्तर: याचे सर्वांत मोठे श्रेय मी माझ्या प्रेक्षकांना आणि चाहत्यांना देऊ इच्छिते. त्यांनी मला इतकी वर्षे प्रेरित ठेवले आणि मी इथे नाही, असे मला कधीच जाणवू दिले नाही. आजही लोक म्हणतात की त्यांना माझ्यात तीच निरागसता आणि जिद्द दिसते. हे सगळे त्यांच्या प्रेमामुळे शक्य झाले आहे. ‘जन्नत’ला इतकी वर्षे उलटून गेल्यानंतरही लोकांना असे वाटते की हा चित्रपट कालच प्रदर्शित झाला होता. सोशल मीडियावर मला खूप प्रेमळ मेसेज आणि डीएम येत असतात. मला ट्रोलिंगचा फारच कमी सामना करावा लागला आहे. बहुतेक लोकांकडून मला फक्त प्रेम आणि सकारात्मकता मिळाली आहे. प्रश्न: तुम्हाला कोणत्या प्रकारचे डीएम येतात? उत्तर: अनेक प्रकारचे डीएम येतात, पण त्यापैकी सर्वाधिक संदेश लग्नाशी संबंधित असतात. मला लग्नाचे बरेच प्रस्ताव येतात आणि लोक वेगवेगळ्या मजेशीर पद्धतीने आपल्या मनातील भावना व्यक्त करतात. अनेकदा असे संदेश वाचून हसूही येते आणि छानही वाटते की लोक आजही माझ्यावर इतकं प्रेम करतात. प्रश्न: तुमचे आई-वडीलही विचारत असतील ना की लग्नासाठी कोणी भेटलं आहे की नाही? उत्तर: नाही-नाही, आई-वडील डीएमवर येणाऱ्या लग्नाच्या प्रस्तावांबद्दल तर विचारत नाहीत. (हसत) तसंही सोशल मीडियावर येणाऱ्या प्रत्येक संदेशाची घरी चर्चा थोडीच करता येते. हो, लग्नाबाबतचे प्रश्न कधीतरी येतातच, पण सध्या त्यावर देण्यासारखे कोणतेही अपडेट नाही. प्रश्न: म्हणजे स्वप्नातला राजकुमार अजूनही भेटलेला नाही? उत्तर: कदाचित माझ्या स्वप्नातला राजकुमार माझ्या आसपासच असेल. कदाचित तो जवळपास असावा आणि मला अजून त्याची कल्पनाच नसेल. योग्य वेळ आल्यावर आणि योग्य व्यक्ती भेटल्यावर कदाचित मलाही समजेल की हाच माझ्या स्वप्नातला राजकुमार आहे.
Source link
मिर्झापूरमध्ये मुमताज बीवी बनलेली सोनल चौहान म्हणाली:सोशल मीडियावर लग्नाचे खूप प्रस्ताव येतात, स्वप्नातील राजकुमार कदाचित आसपासच
