IT नोकरी सोडून अभिनयाची निवड:60 ऑडिशननंतर पहिले काम मिळाले; नैना सरीन म्हणाली- मुंबईत टिकायचे तर पैशांची व्यवस्था हवीच

आयटी कंपनीतील चांगली नोकरी सोडून एफटीआयआयमध्ये पोहोचल्या. मग मुंबईत येऊन सतत संघर्ष केला. 60 ऑडिशननंतर पहिली जाहिरात मिळाली, पण हार मानली नाही. मेड इन हेवन, त्रिभुवन मिश्रा सीए टॉपर, राख आणि प्रीतम अँड पेड्रो यांसारख्या वेब सिरीजमध्ये दिसलेल्या अभिनेत्री नैना सरीन यांनी दैनिक दिव्य मराठीशी बोलताना त्यांच्या संघर्ष, ऑडिशन, इंडस्ट्री, कुटुंब आणि भविष्यातील योजनांबद्दल मनमोकळा संवाद साधला. प्रश्न: अभिनयाचे स्वप्न पाहताना कुटुंब आणि समाजाचा किती दबाव होता? उत्तर : मी बोकारो येथील एका मध्यमवर्गीय कुटुंबातील मुलगी आहे. नातेवाईकांना वाटत होते की, हा फक्त एक छंद आहे. काही वर्षांनी मी पुन्हा नोकरी करेन. पण आई-वडिलांनी नेहमीच मला साथ दिली. आई म्हणायची, “जेव्हा वेळ येईल, तेव्हा बघू.” प्रश्न: मुंबईला येण्यापूर्वी एफटीआयआयला जाण्याचा निर्णय कसा घेतला? उत्तर: माझ्याकडे थेट मुंबईला येण्यासाठी पैसे नव्हते. कॉलेजमधील एका सीनियरकडून एफटीआयआयबद्दल माहिती मिळाली. मी त्यावेळी बेंगळुरूमधील एका आयटी कंपनीत इंस्ट्रक्शनल डिझायनर म्हणून काम करत होते. नोकरीसोबत मी व्हॉइस ओव्हर आणि मिमिक्री शिकत होते. मग तयारी करून एफटीआयआयची प्रवेश परीक्षा पुन्हा दिली आणि माझी निवड झाली. प्रश्न: एफटीआयआयने कोणता सर्वात मोठा धडा दिला? उत्तर: तिथे फक्त अभिनयाचे प्रशिक्षण दिले जात नाही, तर स्वतःला समजून घेणे आणि आपल्या भावना मोकळेपणाने व्यक्त करायला शिकवले जाते. तिथली सर्वात मोठी ताकद म्हणजे तिथला समुदाय (कम्युनिटी). मुंबईत आल्यानंतरही बॅचमेट्स आणि सीनियर्स नेहमी सोबत राहिले. प्रश्न: मुंबईत पहिले काम कसे मिळाले? उत्तर: मुंबईत आल्यानंतर मी सतत ऑडिशन्स दिली. सुमारे 60 ऑडिशन्स दिल्यानंतर पहिली जाहिरात मिळाली. ती नीरज घेवान यांनी दिग्दर्शित केली होती. नंतर त्यांनी मला ‘मेड इन हेवन’मध्येही कास्ट केले. प्रश्न: तुमचा पहिला चित्रपट कोणता होता? उत्तर: एफटीआयआयमध्ये शिकत असतानाच मला ‘हॉटेल मुंबई’ हा चित्रपट मिळाला. यात मी ताज हॉटेलच्या रिसेप्शनिस्टची भूमिका केली. त्यानंतर ‘ईब आले ऊ’ या चित्रपटाने मला खूप ओळख मिळवून दिली. हा चित्रपट अनेक आंतरराष्ट्रीय चित्रपट महोत्सवांमध्ये दाखवला गेला. प्रश्न: वेब सिरीजचा प्रवास कसा सुरू झाला? उत्तर: मेड इन हेवननंतर त्रिभुवन मिश्रा सीए टॉपर म्हणून भेटली. या शोचे प्रदिर्घ शूट होते. यामुळे इतर अनेक प्रोजेक्ट्स सोडावे लागले. पण सेटवरील वातावरण खूप छान होते. मानव कौल आणि संपूर्ण टीमने प्रत्येक सीनमध्ये खूप मदत केली. प्रश्न: राखमध्ये फक्त दोन सीन्स होते, तरीही भूमिका का निवडली? उत्तर: भूमिका लहान होती, पण खूप प्रभावी होती. ऑडिशन देतानाच समजले होते की हे सोपे नाही. यात इंटिमेसीचे सीन्सही होते, पण सेटवर इंटिमेसी कोऑर्डिनेटर उपस्थित होते, त्यामुळे संपूर्ण वातावरण सुरक्षित आणि व्यावसायिक होते. प्रश्न: प्रीतम अँड पेड्रोमध्ये राजकुमार हिरानी आणि अरशद वारसीसोबत काम करण्याचा अनुभव कसा होता? उत्तर: अरशद सर खूप शिस्तबद्ध आहेत. त्यांची दिनचर्या ऐकून मी थक्क झाले. तर राजकुमार हिरानी सरांनी माझा सीन पाहून विचारले की मी अभिनयाचे शिक्षण घेतले आहे का. जेव्हा त्यांना कळले की मी एफटीआयआयमधून आहे, तेव्हा त्यांनी संस्थेबद्दल खूप चर्चा केली. प्रश्न: तुम्ही म्हटले की मुख्य भूमिका केल्यानंतरही छोट्या भूमिका करायला संकोच करत नाही? उत्तर: मुळीच नाही. मी स्वतः कास्टिंग डायरेक्टर्सना सांगितले की मला प्रत्येक प्रकारच्या भूमिकेसाठी ऑडिशनला बोलवा. मी स्क्रीन टाइम बघत नाही. चांगली भूमिका छोटी असो वा मोठी, काही फरक पडत नाही. प्रश्न: संघर्षाच्या काळात सर्वात मोठे आव्हान काय होते? उत्तर: मुंबईत सर्वात मोठे आव्हान पैशांचे असते. मी प्रत्येक नवीन कलाकाराला सांगते की आधी आपल्या कमाईचा काहीतरी मार्ग निश्चित करा. व्हॉइस ओव्हर करा, असिस्टंट बना, लेखन करा किंवा दुसरी नोकरी करा, पण आर्थिकदृष्ट्या टिकून राहणे महत्त्वाचे आहे. प्रश्न: सर्वात आव्हानात्मक भूमिका कोणती होती? उत्तर: त्रिभुवन मिश्रा सीए टॉपरमध्ये आईची भूमिका. आईची जबाबदारी, तिची देहबोली आणि भावना समजून घेणे सोपे नव्हते. यासाठी मी माझ्या आईला खूप जवळून पाहिले. प्रश्न: सध्या कोणत्या प्रकल्पांवर काम करत आहात? उत्तर: काही स्वतंत्र चित्रपटांचे चित्रीकरण पूर्ण केले आहे. याशिवाय, माझ्या एफटीआयआय बॅचमेट श्रेया भट्टाचार्यसोबत माझ्या वैयक्तिक अनुभवांवर आधारित एक मिनी सिरीज लिहित आहे. सध्या त्यासाठी निर्मात्याच्या शोधात आहे. प्रश्न: वैयक्तिक आयुष्याची काय योजना आहे? उत्तर: माझे लक्ष सध्या फक्त चित्रपटांमध्ये काम करण्यावर आहे. योग्य वेळ आणि योग्य व्यक्ती मिळाल्यावर लग्न होईल. सध्या मला इतके काम मिळावे अशी माझी इच्छा आहे की, इतर गोष्टींचा विचार करायला वेळच मिळू नये. प्रश्न: तुम्ही मिमिक्री आणि व्हॉइस ओव्हर देखील शिकला आहात का? उत्तर: होय. बंगळूरुमध्ये याचे प्रशिक्षण घेतले होते. आवाज काढणे सोपे आहे, पण तोच आवाज दीर्घकाळ त्याच टोनमध्ये टिकवून ठेवणे हे सर्वात कठीण काम आहे. आधी मी मुलांच्या ई-लर्निंग पुस्तकांचे रेकॉर्डिंग देखील करत असे.



Source link