Headlines

पत्रकारितेत व्यावसायिकता आणि माणुसकीत माणुसकीला प्राधान्य:मान्यवरांच्या चर्चेत सकारात्मक सूर उमटला




पुण्यात झालेल्या एका चर्चेत पत्रकारितेतील मान्यवरांनी सांगितले की, व्यावसायिकता आणि माणुसकी यांत निवड करताना पत्रकार आजही माणुसकीलाच अग्रक्रम देतात. अनिश्चितता आणि धावपळ हे पत्रकारितेचे अविभाज्य घटक असले तरी, या क्षेत्रात विविधता आणि संधींची उपलब्धताही असते. बेलवलकर सांस्कृतिक मंच आणि आशय फिल्म क्लबच्या वतीने विक्रम पटवर्धन दिग्दर्शित ‘फ्रेम’ या चित्रपटाचा विशेष खेळ आयोजित करण्यात आला होता. यानंतर ‘पत्रकारिता – धावपळ आणि अनिश्चितता’ या विषयावर चर्चासत्र झाले. या चर्चेत ज्येष्ठ संपादक मुकुंद संगोराम, छायाचित्रकार पवन खेंगरे, महाराष्ट्र टाईम्सचे मुख्य वार्ताहर सुनीत भावे, पत्रकार प्रतिभा चंद्रन आणि दिग्दर्शक विक्रम पटवर्धन सहभागी झाले होते. राजेश दामले यांनी त्यांच्याशी संवाद साधला, तर समीर बेलवलकर आणि सतीश जकातदार उपस्थित होते. मुकुंद संगोराम यांनी सांगितले की, पत्रकारितेत घटनेचे जसेच्या तसे वार्तांकन अपेक्षित असते. यासाठी पत्रकार आणि छायाचित्रकारांना घटनास्थळी उपस्थित असणे अनिवार्य आहे. या उपस्थितीला वेळ, काळ किंवा स्थळाचे बंधन नसते. घटना दुःखद असो वा आनंदाची, छायाचित्रकार आणि बातमीदाराला त्यातील कारुण्य किंवा आनंद नेमकेपणाने टिपायचा असतो. जेव्हा हे क्षण फ्रेममध्ये अचूकपणे टिपले जातात, तेव्हा ती एक कलाकृती बनते. बातमी किंवा छायाचित्र वाचकांच्या मनात राहिले तर ते उत्तम जमले असे म्हणता येते. पत्रकार प्रतिभा चंद्रन यांनी माळीण दुर्घटना, मांढरदेवी प्रसंग, मुंबईवरील दहशतवादी हल्ला आणि निवडणुकांचे वार्तांकन करतानाचे अनुभव कथन केले. त्यांनी सांगितले की, व्यावसायिकता आणि माणुसकीमध्ये निवड करण्याची वेळ आल्यावर त्यांनी नेहमीच माणुसकीला अग्रक्रम दिला. चंद्रन यांच्या मते, व्यावसायिक पत्रकार म्हणून असलेली जबाबदारी आणि कर्तव्ये पूर्णपणे समजून, गरज असेल तिथे व्यवसाय बाजूला ठेवून माणुसकीलाच प्राधान्य दिले पाहिजे. सुनीत भावे यांनी नमूद केले की, पत्रकारितेत सतत काहीतरी घडत-बिघडत असते. धावपळ, अनिश्चितता आणि बदल हे या क्षेत्राचे स्थायीभाव आहेत. या निमित्ताने पत्रकारांच्या दैनंदिन जीवनातील आव्हाने लोकांसमोर आली. ते पुढे म्हणाले की, घटनास्थळी प्रत्यक्ष गेल्याशिवाय वास्तव माहिती मिळत नाही आणि ती मिळवण्यासाठी पत्रकार नेहमीच प्रयत्नशील असतात. पवन खेंगरे यांनी छायाचित्रकार म्हणून २० वर्षांच्या कारकिर्दीत राज्यस्तरीय, राष्ट्रीय आणि आंतरराष्ट्रीय स्तरावरील महत्त्वाच्या प्रकल्पांसाठी काम करण्याची संधी मिळाल्याचे सांगितले. ते म्हणाले की, छायाचित्रकाराला नेहमीच संवेदनशील प्रसंगांना सामोरे जावे लागते. त्याच्यापाशी शब्द नसतात, फक्त फ्रेम असते. प्रसंग सुखद असो वा दुःखद, फ्रेम सुंदरच असावी लागते. अशा वेळी योग्य निर्णय घेणे आव्हानात्मक असते.



Source link

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *