10 मिनिटांपूर्वी
- कॉपी लिंक
दिग्दर्शक- मीरा सेनगुप्ता
कलाकार- शनाया कपूर, शीबा चड्ढा, हर्ष छाया, अनुश्री शुक्ला, दिविक शर्मा
भाग- 6
मानांकन- 3.5/5 तारे
धर्मा प्रॉडक्शन्सच्या ‘स्टुडंट ऑफ द इयर’मध्ये आतापर्यंत कॉलेजचा जल्लोष, मैत्री, प्रेम आणि स्पर्धेचा गोंगाट ऐकू येत होता. पण यावेळी त्याच सेंट तेरेसा कॉलेजच्या कॉरिडॉरमध्ये एक असे गूढ दडलेले आहे, ज्याचा शोध घेताना प्रत्येक चेहरा संशयास्पद आणि प्रत्येक नातं प्रश्नचिन्ह बनून राहतं. या फ्रँचायझीचा हा नवा अवतार ग्लॅमरची गोडी सोडून सस्पेन्स आणि मर्डर मिस्ट्रीची कडू चव वाढतो. चला जाणून घेऊया, ही सीरिज कशी आहे-
कथा: एक मृत्यू, दोन बहिणी आणि संशयाच्या घेऱ्यात संपूर्ण कॉलेज
कथा सेंट टेरेसा महाविद्यालयातील लोकप्रिय विद्यार्थिनी आयशा मलिक (शनाया कपूर) हिच्या संशयास्पद मृत्यूने सुरू होते. तिची जुळी बहीण अदिती (शनाया कपूर) या मृत्यूमागचे सत्य जाणून घेण्यासाठी त्याच महाविद्यालयात दाखल होते. येथे तिला रहस्ये, महत्त्वाकांक्षा आणि एका धोकादायक गुप्त स्पर्धेच्या अशा जाळ्यात अडकावे लागते, ज्यामध्ये प्रत्येक पात्राची स्वतःची कथा आणि स्वतःचा हेतू आहे. तपास जसजसा पुढे सरकतो, तसतशी संशयाची सुई सतत फिरत राहते आणि प्रेक्षकही खुन्याचा शोध घेण्यासाठी आपले डोके चालवू लागतात.
अभिनय: शनायाच्या खात्यात सर्वात मोठी बाजी
मालिकेची सर्वात मजबूत बाजू शनाया कपूर आहे. दुहेरी भूमिकेत तिने आयशा आणि अदिती यांच्या व्यक्तिमत्त्वांमधील फरक दाखवण्याचा चांगला प्रयत्न केला आहे. आयशाचा ग्लॅमरस, आत्मविश्वासपूर्ण आणि बेफिकीर अंदाज असो किंवा बहिणीला गमावल्यानंतर सत्यापर्यंत पोहोचण्याचा अदितीचा ध्यास असो, शनाया दोन्ही व्यक्तिरेखांना वेगळी ओळख देते. विशेषतः भावनिक दृश्यांमधील तिची कामगिरी प्रभाव पाडते. दिविक शर्मा, अभिनव सिंह, मान्या ग्रोव्हर, दीया दामिनी आणि आदि मलिक यांनीही आपल्या व्यक्तिरेखांना योग्य न्याय दिला आहे. त्याचवेळी शीबा चड्ढा, नीरज काबी आणि विवेक गोम्बर यांसारखे कलाकार कथेला आवश्यक गांभीर्य देतात.
दिग्दर्शन आणि तांत्रिक बाजू: झगमगत्या कॅम्पसच्या पडद्यामागे अंधाराचा खेळ
दिग्दर्शिका रीमा सेनगुप्ता यांनी फ्रँचायझीची तयार झालेली ओळख बाजूला ठेवून तिला एका डार्क थ्रिलरचे रूप दिले आहे. त्यांचे दृश्यात्मक सादरीकरण कथेच्या मूडसोबत पुढे सरकते। आलिशान महाविद्यालय, पार्ट्या आणि झगमगते जग एका बाजूला आहे, तर दुसऱ्या बाजूला व्यक्तिरेखांच्या मनात वाढणारी भीती, असुरक्षितता आणि महत्त्वाकांक्षा आहेत. छायांकन आणि निर्मिती रचना हा विरोधाभास सुंदरपणे अधोरेखित करतात. पटकथेची सर्वात चांगली बाजू म्हणजे रहस्ये एकाच वेळी उलगडत नाहीत; उलट, प्रत्येक भागासोबत संशयाचा एक नवा थर जोडला जातो. मात्र, तिसऱ्या आणि चौथ्या भागात कथेचा वेग काहीसा मंदावतो. काही उपकथानके ताणलेली वाटतात आणि काही खुलासे अपेक्षित रोमांच निर्माण करू शकत नाहीत.
संगीत: सुरांमध्येही आहे रहस्याचा रंग
‘स्टुडंट ऑफ द इयर’ फ्रेंचायझीची ओळख तिच्या चार्टबस्टर गाण्यांमुळेही राहिली आहे, मात्र ‘आफ्टर डार्क’मध्ये संगीताची शैली बदललेली दिसते. ‘जो भी होना है हो जाएगा’ हा या नव्या ढंगाचे प्रतिनिधित्व करतो. चार दिवारी आणि समद खान यांचा हा ट्रॅक पारंपरिक बॉलिवूड गाण्यांपेक्षा वेगळ्या प्रयोगशील शैलीचा आहे. त्याचवेळी पार्श्वसंगीत रहस्यपूर्ण दृश्यांमध्ये तणाव वाढवते. येथे संगीताचा उद्देश थिरकवण्यापेक्षा अस्वस्थता निर्माण करणे हा अधिक आहे.
अंतिम निष्कर्ष: फ्रेंचायझीचा नवा रंग, पाहण्यासारखा प्रयोग
‘स्टुडंट ऑफ द इयर: आफ्टर डार्क’ आपली जुनी ओळख सोडून बाहेर पडण्याचे धाडस दाखवते. कॉलेजचा ग्लॅमर अजूनही आहे, पण त्यामागे दडलेली गुपिते, नात्यांमधील गुंतागुंत आणि मर्डर मिस्ट्री कथेला नवा आयाम देतात. शनाया कपूरची दुहेरी भूमिका हा या प्रयोगाचा सर्वात मोठा विशेष आहे. काही ठिकाणी संथ पटकथा आणि अंदाज येणारे ट्विस्ट यामुळे रोमांच कमी होतो, पण एकूणच हा फ्रँचायझीचा मनोरंजक आणि वेगळ्या ढंगाचा विस्तार आहे. तुम्हाला कॅम्पस ड्रामासोबत रहस्य आणि थ्रिलर आवडत असतील, तर याला वॉचलिस्टमध्ये स्थान देता येईल.
