घरात पाऊल ठेवताच आनंदाची उधळण करणाऱ्या सुनेला अचानक डायन ठरवले गेले, तर समजून घ्या की हा विषय केवळ सासू-सुनेच्या खटकेबाजीपुरता मर्यादित नाही! यामी गौतम धरच्या ‘नई नवेली’मध्ये नात्यांमधील कुरबुरी आहेत, संशयाच्या मजेदार कहाण्या आहेत, घाबरवण्याचा प्रयत्न आहे आणि त्यानंतर उलगडते रामायणकाळाशी संबंधित असे एक रहस्य, जे कथेला थेट रावणापर्यंत घेऊन जाते. कल्पनेत दम आहे, पण हा चित्रपट शेवटपर्यंत आपली जादू कायम ठेवू शकतो का? या चित्रपटाची लांबी 2 तास 18 मिनिटे आहे. दैनिक भास्करने या चित्रपटाला 5 पैकी 3 स्टार रेटिंग दिले आहे. कहाणी: सुनेचे चांगुलपणच संशयाचे कारण बनले मेरठमधील अशा एका कुटुंबात मोहिनी (यामी गौतम धर) प्रवेश करते, जिथे नात्यांमध्ये गुंतागुंत आहे आणि घरातील वातावरण काही फारसे आनंदी नाही. मोहिनी आपल्या समजूतदारपणाने आणि आपुलकीने सगळ्यांची मने जिंकू लागते. मात्र दीर बंटूला (अनुराग ठाकूर) तिचा चांगुलपणा काहीसा जास्तच रहस्यमय वाटतो. वहिनीच्या साध्यासुध्या चेहऱ्यामागे एखादे धोकादायक गुपित दडलेले आहे, असा त्याला संशय असतो—कुठे ती डायन तर नाही ना! दरम्यान, पती राजा (आदिनाथ एम. कोठारे) याच्याशी संबंधित अनेक पदर उलगडत जातात आणि हे प्रकरण घराच्या चार भिंतींपलीकडे जाऊन पौराणिक रहस्यांपर्यंत पोहोचते. रावण, मंदोदरी आणि भगवान राम यांच्या संदर्भांसह हा चित्रपट त्रेतायुगातील कथेला आजच्या काळाशी जोडण्याचा प्रयत्न करतो. कथेत कालशील दगड, राजाच्या जन्मनक्षत्राशी संबंधित समजुती आणि रावणाच्या पुनरागमनाची इच्छा बाळगणाऱ्या अंधाऱ्या शक्तीही आहेत. म्हणजेच सुरुवात घरच्या सुनेवरच्या संशयाने होते, पण पुढे प्रश्न उभा राहतो—या कुटुंबाचा रामायणकालाशी नेमका संबंध काय आहे? अभिनय: यामीचे रहस्य, अनुरागची कॉमेडी यामी गौतम धर मोहिनीच्या भूमिकेत संयम आणि गूढतेचा सुंदर मिलाफ साधतात. त्यांच्या चेहऱ्यावरचे मौनही अनेकदा प्रश्न उपस्थित करते. त्या भूमिकेला गांभीर्याने साकारतात, मात्र पटकथा त्यांना पूर्ण संधी देत नाही, ज्यामुळे त्यांचा अभिनय आणखी खुलू शकला असता. अनुराग ठाकूर चित्रपटाचे विनोदी इंजिन आहेत. बंटूचा संशय, त्याच्या करामती आणि वहिनीबद्दलचे त्याचे सिद्धांत अनेक ठिकाणी हसवतात. लक्ष्मणरेषेचा प्रसंग विशेषतः मजेदार ठरतो. आदिनाथ एम. कोठारे भावनिक दृश्यांमध्ये ठीक आहेत, पण काही ठिकाणी राग आणि ओरडण्याची त्यांची शैली पुनरावृत्तीची वाटू लागते. सुनीता राजवर, मीता वशिष्ठ, सुष्मिता मुखर्जी, सोनल झा, आदित्य कुलश्रेष्ठ आणि प्रतीक पचौरी यांच्यासह सहाय्यक कलाकार कुटुंबाचे जग विश्वासार्ह बनवण्यात मदत करतात. दिग्दर्शन आणि तांत्रिक बाजू: सुरुवातीला चटपटीत तडका, पुढे पौराणिक गुंतागुंत दिग्दर्शक बालाजी मोहन यांच्या चित्रपटाचा पहिला भाग चांगली गती पकडतो. कौटुंबिक तणाव, बंटूचा संशय आणि मोहिनीचे रहस्यमय वर्तन यांदरम्यान विनोद आणि रहस्याचा उत्तम मेळ साधला जातो. चित्रपट महिलांच्या आत्मविश्वासाचा आणि घरात त्यांना मिळणाऱ्या सन्मानाचा मुद्दाही कथेत सुरेखपणे गुंफतो—हा त्याचा एक चांगला पैलू आहे. अडचण तेव्हा सुरू होते, जेव्हा दुसरा अर्धा पौराणिक संदर्भांच्या आणि अलौकिक शक्तींच्या जगात अधिकच गुरफटू लागतो. रावण आणि रामायणाशी संबंधित विचार रंजक आहेत, पण त्यांना सध्याच्या कथेत गुंफण्याच्या प्रयत्नात पटकथेची पकड सैल होते. हॉरर-कॉमेडीचा समतोल बिघडतो आणि जिथे भीती जाणवायला हवी, तिथे अनेकदा केवळ दृश्यांचा गोंगाट ऐकू येतो. राजाचे राक्षसी रूप, लाल डोळे, धारदार दात आणि हिरव्या शिरा भीती निर्माण करण्यासाठी आहेत; मात्र काही दृश्यांमध्ये त्यांचा प्रभाव गरजेपेक्षा अधिक नाट्यमय होतो. चित्रपटाची संकल्पना जितकी अनोखी आहे, तितकीच घट्ट बांधणी पटकथेत असती, तर मजा दुप्पट झाली असती. संगीत: ‘फटा पटाखा’मध्ये आहे दम जीवी प्रकाश कुमार यांनी या चित्रपटातून हिंदी चित्रपटसृष्टीत संगीतकार म्हणून पदार्पण केले आहे. त्यांचे संगीत चित्रपटाच्या रंगीबेरंगी, अतरंगी दुनियेशी सुसंगत आहे. ‘फटा पटाखा’ हे गाणे सर्वाधिक लक्ष वेधून घेते, तर बाकीची गाणी कथेबाहेर पडल्यानंतर फार काळ लक्षात राहत नाहीत. पार्श्वसंगीत रहस्याचे वातावरण निर्माण करण्यास मदत करते, मात्र केवळ संगीताच्या जोरावर कमकुवत होत चाललेल्या दृश्यांमध्ये जीव येत नाही. अंतिम निकाल: सुनेचे रहस्य रंजक, पण जादू अपुरी ‘नई नवेली’ची कल्पना वेगळी आहे आणि यामी-अनुरागची जोडी अनेक मजेदार क्षण देते. मात्र उत्तरार्धात पौराणिक गुंतागुंत आणि सैल पटकथा कथेला वेग घेऊ देत नाहीत. अनोख्या संकल्पनेसाठी आणि काही खुमासदार दृश्यांसाठी हा चित्रपट पाहता येईल, फक्त रामायणाशी संबंधित या रहस्याकडून फार मोठ्या अपेक्षा ठेवू नका.
Source link
मूव्ही रिव्ह्यू- नई नवेली:घरात आनंद आणणाऱ्या सुनेला डायन समजले, रामायणकाळातील रावणाशी काय आहे तिचा संबंध?
