कॉलेजमध्ये कोणावर मन जडलं की वाटतं, कथा एवढीच आहे; पण कधी प्रेम पूर्ण होण्याआधीच एखादं नवं वळण येतं आणि मग तीच कथा चार वर्षांनंतर एका अगदी वेगळ्या जगात परतते. ‘प्रेम कीटाणू’ हा चित्रपट प्रेम, मैत्री आणि आयुष्यात बदलणाऱ्या रंगांना हलक्याफुलक्या अंदाजात मांडतो. हा चित्रपट हसवतो, आपलासा वाटतो आणि मध्येच आयुष्यातील थोडंसं कटू वास्तवही दाखवून देतो. चित्रपटाची कथा कशी आहे कथेची सुरुवात बनारसच्या इंजिनिअरिंग कॉलेजपासून होते. प्रवेशाच्या वेळी विशाल ठाकूर (वीर पहाडिया) आणि सुहानी (आफिया सैयद) पहिल्यांदा एकमेकांसमोर येतात. पहिली भेट टोमणे आणि खटकेबाजीत बदलते आणि दोघेही एकमेकांना शाप देतात की चार वर्षांपर्यंत विशालची कोणतीही गर्लफ्रेंड होणार नाही आणि सुहानीचा कोणताही बॉयफ्रेंड असणार नाही. त्यानंतर दोघेही वेगवेगळ्या महाविद्यालयांत जातात. चार वर्षांच्या महाविद्यालयीन जीवनात विशालच्या आयुष्यात प्रेमाची चाहूल लागते, पण नातं पूर्णत्वाला येऊ शकत नाही. दुसरीकडे सुहानी आपल्या शिक्षणानंतर करिअरच्या दिशेने पुढे जाते. चार वर्षांनंतर दोघांचेही आयुष्य महाविद्यालयातून बाहेर पडून नोकरीच्या जगात पोहोचलेले असते. सुहानीला चांगली नोकरी मिळते, तर विशालला करिअर आणि आयुष्यातील स्वतःच्या संघर्षातून जावे लागते. त्यानंतर दोघांची पुन्हा भेट होते आणि इथूनच जुनी कहाणी नव्या परिस्थितीत पुन्हा उलगडते. चित्रपट फक्त हे विचारत नाही की दोघे प्रेमात पडतील का, तर काळानुसार बदललेले हे दोघे पुन्हा एकमेकांच्या आयुष्यात स्थान निर्माण करू शकतील का, हेही पाहतो. यासोबतच मैत्री, कुटुंब आणि जबाबदाऱ्या कथेला आणखी व्यापक बनवतात. चित्रपटातील अभिनय कसा आहे विशालच्या भूमिकेत वीर पहाडिया सहजसुंदर वाटतात. कॉलेजमधील मोकळ्या स्वभावाच्या मुलापासून ते आयुष्यातील अडचणींशी झुंजणाऱ्या तरुणापर्यंत, ते व्यक्तिरेखेतील बदल स्वाभाविकपणे साकारतात. आफिया सैयद यांचा हा पहिलाच चित्रपट आहे आणि सुहानीच्या भूमिकेत त्या फ्रेश वाटतात. वीरसोबतची त्यांची नोकझोक आणि केमिस्ट्री चित्रपटाच्या रोमँटिक भागांमध्ये छान वाटते. निखिल विजय हे चित्रपटाचा आत्मा आहेत. मगन अरोरा बनून त्यांची कॉमिक टाइमिंग, पंच आणि वीरसोबतची खटकेबाजी अनेक ठिकाणी जबरदस्त मजा आणते. कथा जिथे थोडी संथ होते, तिथे निखिल पुन्हा वातावरणात रंगत आणतात. अपारशक्ती खुराणा यांनी आपली व्यक्तिरेखा अगदी उत्तम पद्धतीने साकारली असून ती रंजक ठेवली आहे. हो, व्यक्तिरेखेची बांधणी थोडी अधिक मजबूत असती, तर त्यांच्या अभिनयाचा प्रभाव आणखी वाढला असता. चित्रपटाचे दिग्दर्शन कसे आहे? अपूर्व सिंह कार्की यांनी चित्रपट हलका आणि तरुणाईला भावेल असा ठेवला आहे. कॉलेजच्या मस्तीपासून नोकरी आणि जबाबदाऱ्यांनी भरलेल्या आयुष्यापर्यंत सूर बदलतो, पण चित्रपट गरजेपेक्षा जड होत नाही. फक्त एक बंदा काफी है या चित्रपटासाठी राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार मिळवलेले लेखक दीपक किंगरानी यांनी नाती, मैत्री आणि विनोद यांची सहजपणे सांगड घातली आहे. पटकथेची चांगली गोष्ट म्हणजे कथा केवळ प्रणयावर आधारित नाही. कुटुंब आणि मैत्रीलाही यात स्थान दिले आहे. हो, मध्येच कथानकाचा वेग थोडा मंदावतो आणि काही वळणे आधीच ओळखता येतात. भावनिक भागांमध्ये थोडा अधिक वेळ दिला असता, तर कथेचा प्रभाव आणखी वाढला असता. तांत्रिकदृष्ट्या चित्रपटाची दृश्य मांडणी रंगीत आणि तरुणाईला साजेशी आहे. कॉलेज आणि बनारसचे वातावरण कथेला एक वेगळीच अनुभूती देते. चित्रपटाचे संगीत कसे आहे ‘कहो तो’, ‘तू मेरा रइयो’ आणि ‘इश्क का गुलाम’ ही गाणी चित्रपटाच्या रोमँटिक आणि तरुणाईने भरलेल्या मूडला चांगला आधार देतात. गाणी कथानकापासून वेगळी वाटत नाहीत आणि चित्रपटाची रंगत कायम ठेवतात. चित्रपटाबाबत अंतिम मत प्रेमाची मस्ती, मैत्रीची खोडकर मजा आणि आयुष्यातील थोडीशी कडू-गोड चव—‘प्रेम कीटाणु’ हा या तिन्हींचा सुंदर मिलाफ आहे. निखिल विजय भरपूर हसवतात, वीर आणि आफियाची जोडीही छान जमते. कथानकात थोडी घट्ट बांधणीची कमतरता जाणवते, पण हा चित्रपट हसण्याचा आणि कॉलेजच्या जुन्या दिवसांची आठवण काढण्याचा एक चांगला बहाणा आहे.
Source link
मूव्ही रिव्ह्यू- ‘प्रेम कीटाणू’:प्रेमाच्या शोधात निघालेल्या वीर पहाडियाच्या कथेत हास्य, गोंधळ आणि एक मजेदार ट्विस्ट
