निसर्गाच्या लहरीपणाचा सर्वाधिक फटका जर कोणाला बसत असेल, तर तो जगाच्या पोशिंद्याला. सध्या महाराष्ट्रात दुष्काळाचे अत्यंत भयाण वास्तव समोर येत असून, अकोला जिल्ह्यातील चित्र काळीज पिळवटून टाकणारे आहे. काळ्या आईची सेवा करण्यासाठी अहोरात्र घाम गाळणाऱ्या बळीराजाच्या डोळ्यांत आज केवळ आणि केवळ हतबलतेचे अश्रू आहेत. आकाशाकडे डोळे लावून बसलेल्या शेतकऱ्याच्या पदरी यंदाही घोर निराशाच पडली असून, निसर्गाच्या या अवकृपेमुळे ग्रामीण महाराष्ट्रातील परिस्थिती अत्यंत विदारक बनली आहे. अकोला जिल्ह्यातील अनेक भागांत पावसाने ओढ दिल्याने उभी पिके करपून गेली आहेत. गेल्या अनेक महिन्यांची शेतकऱ्यांची हाडाची काडं करणारी मेहनत डोळ्यांदेखत मातीमोल झाली आहे. हिरवीगार स्वप्ने पाहणारी शेतं आता भेगाळलेल्या जमिनीच्या रूपात शेतकऱ्याला डिवचत आहेत. ज्या पिकांवर मुलांचे शिक्षण, मुलींचे लग्न आणि संसाराचा गाडा हाकण्याचे मनसुबे रचले होते, तीच पिके आता सुकल्याने शेतकऱ्याची सगळी स्वप्नेच उध्वस्त झाली आहेत. शेतात उभा राहून स्वतःच्या सुकलेल्या पिकाकडे पाहताना या अन्नदात्याला अश्रू अनावर होत आहेत. अकोला जिल्ह्यातील एका शेतकऱ्याच्या व्हिडिओने सर्वांच्याच डोळ्यांत अश्रू आणले आहेत. उभ्या पिकांचा नाश झाल्याने हवालदिल झालेला हा शेतकरी. त्याला या पिकांच्या मोबदल्यात मिळणाऱ्या पैशांमधून मुलीचे लग्न लावून द्यायचे स्वप्न होते. पण पिकांनीच माना टाकल्याने शेतकऱ्याचा कणाही ढासळला आहे. सरकारकडून मदतीची अपेक्षा देखील फारशी त्यांच्या बोलण्यातून दिसत नाही. हे विदारक चित्र सध्या संपूर्ण महाराष्ट्रात अनेक भागांमध्ये पाहायला मिळत आहे. एका बाजूला अस्मानी संकटाने मारले, तर दुसऱ्या बाजूला डोक्यावर वाढत चाललेला कर्जाचा डोंगर शेतकऱ्याला अधिकच खचवत आहे. पेरणीसाठी बँकांकडून, तसेच उसनवारी करून घेतलेले कर्ज आता कसे फेडायचे, हा यक्षप्रश्न त्याच्यासमोर उभा आहे. पीक तर हाती आले नाहीच, पण बियाणे आणि खतांसाठी केलेला लाखो रुपयांचा खर्चही मातीत गेल्याने या वाढत्या कर्जाच्या ओझ्याखाली बळीराजाचा श्वास गुदमरू लागला आहे. आजघडीला तो आर्थिक दुष्टचक्रात पूर्णपणे अडकला आहे. अशा संकटाच्या वेळी मायबाप सरकारने तरी आधार द्यावा, हीच एक वेडी आशा शेतकऱ्याला असते. ‘नुकसानग्रस्त भागाचे सर्वेक्षण कधी केले जाणार? सुकलेल्या पिकांचे पंचनामे कधी होणार? आणि थेट खात्यात मदत कधी जमा होणार?’ असे अनेक प्रश्न शेतकऱ्यांच्या मनात आहेत, पण उत्तरे कोणाकडेच नाहीत. लालफितीच्या कारभारात शेतकऱ्यांच्या व्यथा केवळ सरकारी फाईलींमध्येच अडकून पडल्याचे दुर्दैवी चित्र पाहायला मिळत आहे. आज अकोल्यातील, आणि पर्यायाने संपूर्ण महाराष्ट्रातील शेतकरी, सरकारी मदतीची चातकासारखी वाट पाहत आहे. पण सत्य हेच आहे की, आता त्याच्याकडे ही वाट पाहण्याचीही शारीरिक आणि मानसिक ताकद उरलेली नाही. त्याची संयमाची आणि जगण्याची उमेद आता संपत चालली आहे. सरकारने केवळ आश्वासनांची खैरात न करता आता कागदी घोडे नाचवणे थांबवून तातडीने थेट मदतीचा हात पुढे करण्याची गरज आहे, अन्यथा या सुकलेल्या मातीत शेतकऱ्याच्या आशा कायमच्या गाडल्या जायला वेळ लागणार नाही.
Source link
महाराष्ट्रातील दुष्काळाचे भयाण वास्तव:करपलेली पिके अन् डोळ्यांत हतबलतेचे अश्रू! अकोल्यात दुष्काळाचे अत्यंत भयाण वास्तव
