‘मिर्झापूर’ची डिंपी म्हणजेच हर्षिता गौरने बऱ्याच काळापासून प्रेक्षकांमध्ये आपली ओळख निर्माण केली आहे. ‘सड्डा हक’नंतर तिला जवळपास एक वर्ष काम मिळालं नाही. या काळात तिला स्वतःलाही माहीत नव्हतं की ती डिप्रेशनमधून जात आहे. ॲक्टिंग वर्कशॉपने तिला यातून बाहेर पडण्यास मदत केली. ‘मिर्झापूर’ने तिच्या करिअरला नवी ओळख दिली. आता ती चित्रपटाद्वारे मोठ्या पडद्यावर दिसणार आहे. दैनिक दिव्य मराठीशी बोलताना हर्षिताने करिअरमधील चढ-उतार, लॉकडाऊन, स्वतःला ओळखण्याची शिकवण आणि 2022 मध्ये अल्लू अर्जुनसोबत झालेल्या खास भेटीचा किस्सा शेअर केला. प्रश्न: ‘सड्डा हक’नंतर तुमच्या करिअरमधील सर्वात कठीण काळ कोणता होता? उत्तर: ‘सड्डा हक’ संपल्यानंतर जवळपास एक वर्ष माझ्याकडे काम नव्हतं. शो तीन वर्ष चालला होता आणि मला वाटलं होतं की आता चित्रपटांमध्ये काम करेन. पण काम मिळणं सोपं नव्हतं. सुरुवातीचे एक-दोन महिने फिरण्यात गेले. त्यानंतर मुंबईत कामाशिवाय राहणं एका अभिनेत्यासाठी खूप कठीण असतं. त्यावेळी मी डिप्रेशनमध्ये गेले होते. प्रश्न: त्यावेळी तुम्हाला माहीत होतं का की तुम्ही डिप्रेशनमध्ये जात आहात? उत्तर: नाही. त्यावेळी मला अजिबात जाणीव नव्हती. नंतर डिप्रेशनच्या लक्षणांबद्दल कळल्यावर मागे वळून पाहिल्यावर समजलं की माझ्यासोबतही असंच काहीतरी घडत होतं. मी मुंबईतील घरातच राहत होते. एक दिवस शेजारच्या काकू आल्या आणि त्यांनी विचारलं की खूप दिवसांपासून दिसली नाहीस. तेव्हाही मी कोणालाही नीट सांगू शकत नव्हते की माझ्यासोबत काय घडत आहे. प्रश्न: मग या परिस्थितीतून तुम्ही बाहेर कशा पडलात? उत्तर: अतुल मंगिया यांच्या सूचनेनुसार मी एका अभिनय कार्यशाळेत भाग घेतला. मी आजही त्यांना माझे गुरु मानते. त्यांनी मला एक अभिनेत्री म्हणून अधिक चांगले बनवले. मला वाटते की त्यांनी मला वाचवले देखील. तो अनुभव माझ्यासाठी उपचारात्मक होता. त्यानंतर समजले की असे वाटल्यास थेरपिस्टशीही बोलता येते. त्यावेळी मला मानसिक आरोग्य किंवा डिप्रेशनबद्दल फारशी माहिती नव्हती. प्रश्न: ‘मिर्झापूर’ तुमच्या करिअरमध्ये कधी आले? उत्तर: ‘मिर्झापूर’ मी ऑक्टोबर २०१७ पासून करायला सुरुवात केली होती. त्याआधी माझी अभिनय कार्यशाळा झाली होती. हा माझ्यासाठी खूप मोठा टर्निंग पॉइंट ठरला. या शोने मला लोकांपर्यंत पोहोचवले आणि डिंपीच्या भूमिकेमुळे मला वेगळी ओळख मिळाली. प्रश्न: ‘मिर्झापूर’मुळे तुम्हाला पुढे किती फायदा झाला? उत्तर: खूप फायदा झाला. ‘जहानाबाद’चे कामही कुठेतरी ‘मिर्झापूर’मुळेच मिळाले. साऊथचा चित्रपट ‘फलकनुमा दास’ देखील मिळाला. जेव्हा लोक तुम्हाला एखाद्या कामात पाहिलेले असतात, तेव्हा त्यांचा विश्वास वाढतो. ‘मिर्झापूर’ने माझ्या करिअरमध्ये हा विश्वास निर्माण करण्यात खूप मदत केली. प्रश्न: साऊथच्या चित्रपटानंतर तिथे पुढे काम का केले नाही? उत्तर: ‘फलकनुमा दास’ 2019 मध्ये प्रदर्शित झाला होता. त्यानंतर मला तिथे आणखी काम करायचे होते, पण सलग दोन लॉकडाऊन आले. मी परत तिथे जाऊच शकले नाही. नाहीतर माझी साऊथमध्ये आणखी काम करण्याची इच्छा होती. प्रश्न: लॉकडाऊनचा काळ तुमच्यासाठी कसा होता? उत्तर: पहिला लॉकडाऊन मी मुंबईत माझ्या शेजारील काका-काकूंसोबत घालवला. त्यांची दोन घरे आहेत आणि त्यांचे कौटुंबिक वातावरण माझ्यासाठी नेहमीच चांगले राहिले आहे. आम्ही एकत्र राहत होतो, खात होतो आणि वेळ घालवत होतो. त्यामुळे मला एकटेपणा जाणवला नाही. प्रश्न: 2022 मध्ये पुन्हा असा काळ आला, जेव्हा तुम्हाला वाटले की अभिनय हा योग्य निर्णय होता की नाही? उत्तर: होय, 2022 मध्ये मी वैयक्तिक आणि व्यावसायिक दोन्ही स्तरांवर कठीण काळातून जात होते. आतापर्यंत मी हे करायला हवे होते असे वाटत होते, पण गोष्टी तशा घडत नव्हत्या. मनात आले की मी दुसरे काहीतरी करायला हवे का? अभिनयात पुरेसे संधी मिळत आहेत की मिळतील? मी स्वतःमध्ये बदल करायला हवा का? त्यावेळी मी थोडी डगमगले होते. प्रश्न: मग असं काय घडलं ज्यामुळे तुमचा आत्मविश्वास परत आला? उत्तर: माझ्यासाठी ती अल्लू अर्जुनसोबतची भेट होती. मी गोव्यात होते आणि ते त्यांच्या कुटुंबासोबत होते. त्यांनी मला पाहिलं आणि स्वतः जवळ येऊन बोलले. त्यांनी ‘मिर्झापूर’ आणि माझ्या भूमिकेबद्दल बोलले आणि माझ्या स्क्रीन प्रेझेन्सचंही कौतुक केलं. मला खूप आनंद झाला, कारण मी त्यांना वैयक्तिकरित्या ओळखतही नव्हते. प्रश्न: त्यानंतर त्यांची पुन्हा भेट झाली का? उत्तर: होय. काही दिवसांनी 31 डिसेंबरला माझी त्यांच्याशी पुन्हा भेट झाली. ते त्यांच्या कुटुंबासोबत होते. मी माझ्या मित्रांसोबत. नवीन वर्ष सुरू होणार होते, तेव्हा आम्ही एकमेकांना शुभेच्छा दिल्या. त्यांनी पुन्हा माझ्या भूमिकेबद्दल आणि शोबद्दल विचारणा केली. ते मला म्हणाले की तुला अजून काम करायचे आहे, तुझ्यासाठी अजून खूप लांबचा पल्ला आहे. प्रश्न: त्यांच्या या बोलण्याचा तुझ्यावर किती परिणाम झाला? उत्तर: त्यांना अजिबात कल्पना नाही की त्यांच्या त्या छोट्याशा बोलण्याने एका निराश व्यक्तीला किती प्रेरणा दिली. दुसऱ्या दिवशी म्हणजे 1 जानेवारीला मला वाटले की हा विश्वाचा संकेत होता. ते मला ओळखत नव्हते, माझा त्यांच्याशी कोणताही सामान्य संबंध नव्हता आणि मी त्यांच्या कोणत्याही चित्रपटात कामही केले नव्हते. तरीही त्यांनी माझ्या कामाचे कौतुक केले आणि पुढे जाण्यास सांगितले. ही गोष्ट आजही माझ्यासोबत आहे. प्रश्न: कधी वाटले की त्यांच्याशी नंबरची देवाणघेवाण करायला पाहिजे होती? उत्तर: आता जे झालं ते झालं. माझ्याकडे त्यांच्यासोबत एक फोटोही नाही. पण मला वाटतं की जर ब्रह्मांडाने त्या वेळी त्यांची भेट घडवून आणली असेल, तर कदाचित ते पुन्हा भेट घडवून आणतील. मला आजही त्यांना भेटायचं आहे आणि त्यांना सांगायचं आहे की त्यांच्या त्या एका गोष्टीचा माझ्यावर किती परिणाम झाला होता. प्रश्न: या संपूर्ण प्रवासात तुमचं सर्वात मोठं यश काय राहिलं? उत्तर: स्वतःला ओळखणं. माझ्यासाठी वैयक्तिक वाढ हे सर्वात मोठं यश आहे. या क्षेत्रात असताना मला समजलं की मी कोण आहे, माझी ताकद, कमकुवतपणा आणि पद्धती काय आहेत आणि मी माझ्या कामात काय घेऊन येते. प्रश्न: इतक्या वर्षांत सर्वात मोठं आव्हान काय राहिलं? उत्तर: आपल्या अपेक्षा आणि वास्तवामध्ये संतुलन राखणे. आपण ‘ए’ पासून सुरुवात करतो आणि ‘झेड’ पर्यंत पोहोचू इच्छितो. ‘बी’, ‘सी’ किंवा ‘डी’ पर्यंत पोहोचल्यावर असे वाटते की अजून ‘झेड’ पर्यंत पोहोचलो नाही. आपण विसरतो की सुरुवात ‘ए’ पासून केली होती. आपली प्रगती ओळखणे आणि तिचे महत्त्व समजून घेणे माझ्यासाठी सर्वात मोठे आव्हान राहिले. प्रश्न: करिअरमधील चढ-उतारातून तुम्ही सर्वात मोठी शिकवण काय घेतली? उत्तर: आता मला वाटते की मेहनत करणे आपल्या हातात आहे, पण त्याचे फळ कधी आणि किती मिळेल, हे आपल्या हातात नाही. म्हणून जे आपल्या हातात नाही, त्याची चिंता का करावी. आपला मार्ग निवडा, मेहनत करत रहा आणि पुढे जात रहा. आता मला प्रत्येक गोष्टीत मजा येऊ लागली आहे.
Source link
हर्षिता गौर म्हणाली- ‘मिर्झापूर’ने ओळख दिली:1 वर्ष काम न मिळाल्याने डिप्रेशनमध्ये गेली; अल्लू अर्जुनच्या कौतुकाने वाढला आत्मविश्वास
