मूव्ही रिव्ह्यू- 'जेलर 2':रजनीकांतचा स्वॅग कायम; ॲक्शन व सेलिब्रिटींची मांदियाळी, कमकुवत कथा व सैल पटकथेमुळे मजा गेली

रजनीकांत पडद्यावर येतात आणि शत्रूंची भंबेरी उडत नाही, असे भले कसे होऊ शकते! त्यांची चष्मा लावण्याची स्टाइल असो, चालण्याची ढब असो किंवा मग खलनायकाला फारसे काही न बोलता धडा शिकवण्याचा स्वॅग असो, थलैवाच्या चाहत्यांसाठी हे सगळे एखाद्या मेजवानीपेक्षा कमी नाही. ‘जेलर 2’मध्येही रजनीकांत यांचा दबदबा कायम आहे. ॲक्शन आहे, कॉमेडी आहे, मोठ्या कलाकारांची उपस्थिती आहे आणि भरपूर मसालाही आहे; पण चित्रपटात एक गडबड आहे. कलाकारांची मैफल रंगते खरी, मात्र कथा अनेकदा आपला मार्ग भरकटते. म्हणजे टायगरची गर्जना ऐकू येते, पण प्रत्येक वेळी कथेत दम जाणवत नाही. कथा: टायगरचे पुनरागमन रजनीकांत पुन्हा एकदा टायगर मुथुवेल पांडियनच्या अंदाजात दिसतात. यावेळीही कथा गुन्हेगारी, वैर, धोकादायक लोक आणि कुटुंबाच्या सुरक्षेभोवती फिरते. कथेत असे वळण येतात, ज्यामुळे टायगर पुन्हा एकदा ॲक्शन मोडमध्ये जातो. एस.जे. सूर्या यांचे बोधी कलपाक हे पात्र, विद्या बालन यांची कांथा कलपाक ही भूमिका आणि मिथुन चक्रवर्ती यांची उपस्थिती कथेत नवे रंग भरते. चित्रपटात असे अनेक क्षण आहेत, जेव्हा आता काहीतरी मोठा धमाका होणार असे वाटते. काही ठिकाणी ही अपेक्षा पूर्णही होते, पण अनेकदा कथा त्याच प्रकारचा मसाला पुन्हा पुन्हा सादर करू लागते. चित्रपटात ॲक्शन आणि स्टार पॉवरची कमतरता नाही, मात्र कथा अधिक घट्ट विणली असती तर मजा दुप्पट झाली असती. काही घटना गरजेपेक्षा जास्त सोयीस्कर वाटतात आणि कथेचा प्रवाहही मध्येच खंडित होतो. अभिनय: थलैवाचा खास स्वॅग रजनीकांत यांची सर्वात मोठी ताकद म्हणजे त्यांची स्क्रीन प्रेझेन्स. ते फ्रेममध्ये येताच नजर आपोआप त्यांच्यावर खिळते. त्यांचा अंदाज, संवादफेक आणि ॲक्शन करण्याची शैली आजही चाहत्यांना शिट्ट्या वाजवण्याची संधी देते. वयाच्या या टप्प्यावरही त्यांचे स्टारडम चित्रपटाचे सर्वात मोठे आकर्षण ठरते. एस. जे. सूर्या आपल्या अंदाजाने लक्ष वेधून घेतात. त्यांच्या व्यक्तिरेखेत वेगळ्या प्रकारची ऊर्जा आहे आणि रजनीकांतसमोर ते आपली छाप पाडतात. विद्या बालन आणि मिथुन चक्रवर्ती यांसारखे कलाकार चित्रपटाची स्टार व्हॅल्यू वाढवतात, मात्र प्रत्येक व्यक्तिरेखेला समान प्रभावी वाव मिळत नाही. कॉमेडीच्या आघाडीवर योगी बाबू आणि इतर कलाकार काही हलकेफुलके क्षण देतात. चित्रपटात ताऱ्यांची मांदियाळी आहे, पण प्रत्येक एन्ट्री लक्षात राहणारी ठरेलच असे नाही. काही ठिकाणी स्टार पॉवर कथेपेक्षा वरचढ ठरताना दिसते. दिग्दर्शन: मसाला भरपूर, पकड कमकुवत दिग्दर्शक नेल्सन दिलीपकुमार यांना रजनीकांत यांच्या स्टारडमचा पडद्यावर कसा फायदा करून घ्यायचा, हे चांगलेच माहीत आहे. नायकाची एंट्री, ॲक्शन सीक्वेन्स आणि विनोद यांच्यात समतोल साधण्याचा प्रयत्न स्पष्टपणे दिसून येतो. चित्रपटात असे काही क्षण आहेत, जे थिएटरमधील प्रेक्षकांना उत्साहित करू शकतात. अडचण तेव्हा येते, जेव्हा चित्रपट त्याच मसाल्याची वारंवार पुनरावृत्ती करू लागतो. पहिल्या चित्रपटाच्या यशानंतर सिक्वेलकडून अपेक्षा वाढतात; मात्र केवळ मोठे ॲक्शन सीक्वेन्स आणि स्टार कॅमिओच्या जोरावर दमदार कथेची कमतरता भरून निघत नाही. चित्रपटाचा दुसरा भाग अधिक टाइट असू शकला असता. अनेक ठिकाणी पटकथेचा वेग मंदावतो आणि काही ट्विस्टकडून ज्या प्रभावाची अपेक्षा असते, तितका तो जाणवत नाही. छायांकन आणि तांत्रिक बाजू विजय कार्तिक कन्नन यांचे छायांकन ॲक्शन आणि भव्य मांडणी प्रभावी बनवण्यास मदत करते. चित्रपटाचे दृश्यात्मक सादरीकरण भव्य आहे आणि ॲक्शन सीक्वेन्समध्ये आवश्यक तो स्केल दिसून येतो. पार्श्वसंगीतही अनेक दृश्यांचा प्रभाव वाढवते. मात्र जवळपास पावणे तीन तासांच्या चित्रपटात एडिटिंगचे महत्त्व अधिकच वाढते. काही भाग छोटे केले असते, तर कथा अधिक वेगवान आणि टाइट वाटली असती. जिथे चित्रपटाने वेगाने पुढे सरकायला हवे, तिथे तो कधीकधी थांबतो. त्यामुळे काही ॲक्शन सीक्वेन्स दमदार असूनही संपूर्ण चित्रपटाचा वेग एकसमान राहत नाही. संगीत: एंट्रीत दम, वातावरणात जोश अनिरुद्ध रविचंदर यांचे पार्श्वसंगीत चित्रपटातील ॲक्शन आणि रजनीकांत यांच्या एंट्रीला वजन देते. अनेक दृश्यांमध्ये संगीत वातावरण अधिक रोमांचक बनवते आणि थलैवाच्या स्वॅगला आणखी भव्य करते. मात्र, संगीत आणि ॲक्शनमधील संतुलन सर्वत्र सारखे नाही. काही भागांमध्ये चित्रपटाचा वेग कायम ठेवण्याची गरज अधिक जाणवते. पार्श्वसंगीत आपले काम करते, पण कथेतील उणिवा पूर्णपणे झाकू शकत नाही. कुठे उणीव राहिली? जेलर 2 ची सर्वात मोठी ताकद रजनीकांत आहेत आणि सर्वात मोठी कमजोरी म्हणजे कथेचा ढासळणारा प्रवाह. चित्रपटात ॲक्शन, विनोद आणि मोठ्या कलाकारांचा तडका आहे, पण काही घटना गरजेपेक्षा जास्त लांबवल्यासारख्या वाटतात. दुसऱ्या भागात पटकथेची पकड सैल होते आणि क्लायमॅक्सही जसा प्रभाव पडण्याची अपेक्षा असते, तसा दमदार परिणाम साधत नाही. सीक्वेलकडून पहिल्या चित्रपटाप्रमाणेच जादू पुन्हा अनुभवायला मिळण्याची अपेक्षा असते. इथे काही प्रसंग त्या दिशेने जातात, मात्र संपूर्ण चित्रपट त्या पातळीची सातत्यपूर्ण गुणवत्ता टिकवू शकत नाही. चित्रपटाबाबत अंतिम निर्णय जेलर 2 हा रजनीकांत यांच्या चाहत्यांसाठी पुन्हा एकदा थलैवाचा स्वॅग पाहण्याची संधी आहे. त्यांची एंट्री, ॲक्शन आणि काही मजेदार प्रसंग चित्रपटाला मनोरंजक बनवतात. एस. जे. सूर्या यांची उपस्थितीही चित्रपटातील उत्सुकता कायम ठेवते. मात्र कमकुवत होणारी पटकथा, लांबलेली कथा आणि कमी प्रभावी क्लायमॅक्स मनोरंजनात अडथळा आणतात. एकूणात, चित्रपटात जलवाही आहे, ताऱ्यांची मांदियाळीही आहे आणि ॲक्शनचा तडका देखील आहे; पण कथा प्रत्येक वेळी साथ देत नाही. रजनीकांतच्या कट्टर चाहत्यांसाठी मसाला मुबलक आहे, मात्र पहिल्या ‘जेलर’सारख्या विजेची अपेक्षा घेऊन गेलात, तर थोडी उणीव नक्कीच जाणवू शकते.



Source link